My Big Idea for TEDxAMS: Newspapers = iTunes for Changing the World

I’m trying to speak at TEDx Amsterdam.. it would be a dream come true to speak at the most amazing conference in the world!  Please watch my YouTube short presentation (it’s awful to have to squeeze such a big point into the requisite 3 minutes.. and I didn’t, in fact, quite manage it) because 3 presentations will be picked from the most watched videos.

Below you’ll find the longer version, it’s still written as a presentation, not as an article.. I might mess around with it some more, but I need to get this online NOW.

So, enjoy!  And please share!  And comment?  Thanks!

outline

I’d like to talk to you today about the crisis in the newspaper industry and how to solve it.  I aim to present a compelling case that the very same forces which are threatening the traditional newspaper industry could, in fact make this same industry incredibly rich, succesful and powerful whilst at the same time changing our society and saving the planet.  It’s a bold claim I know, but this TED challenge is about big ideas and I believe I’ve got one.

I’d like to start with a quote, often used but in my view not really properly understood in light of the current situation, and I’ll explain why later.  It’s a quote by Thomas Jefferson, the third and arguably most important president of the United States.  He wrote in January 1787 on the freedom of the press: ‘The basis of our governments being the opinion of the people, the very first object should be to keep that right.  And were it left to me to decide whether we should have a government without newspapers or newspapers without a government, I should not hesitate to prefer the latter.’

history

Now, we’ll get back to that quote, first of all I’d like to talk a little bit about the history of the newspaper.  The earliest newspapers in the late 1400s were a couple of printed sheets of paper which listed some main events and with some sensationalised stories.  For example one of these early tabloids told of the atrocities committed against Germans in Transylvania by a sadistic veovod named Vlad Tsepes Drakul.  And this of course later became the basis for the tale of Count Dracula.

Early newspapers were weekly publications and the interesting thing was that they almost never reported news about the countries they were printed in, because if they wrote something the government didn’t like they could easily be shut down.  Only in Holland were things a little more flexible and newspapers could write about what was going on here.  Often foreign papers and books were also printed in the liberal Holland.  This is back when we were still liberal!

In the US interestingly, the first newspaper was introduced quite late, in 1690, and it was immediately banned because of some gossip about the French king.  And it would be another 14 years before another newspaper was printed in the US.

In this same US though, the press for the first time took on a revolutionary role.  From the mid 1700s on most American newspapers were committed to overthrowing the rule of the kolonial masters.  After the revolution the partisan press evolved in the US: one side of the political spectrum against the other.

In the early 1800s came the introduction of the ‘penny press’ – you could now print and sell a paper for only 1 penny.  They were basically the first tabloids.  They were small and cheap.  In England the penny press was extremely radical politically.  What’s interesting about the penny press is that is was the introduction of the paper to the working class and this made their voice more important in politics.

Around the same time news gathering and being the first to break a story became important.  In the US editors would race out in fast boats to meet foreign ships coming in to be the first to print the news these ships brought.  In England, reporters were in the late eighteenth century for the first time allowed to sit at the gallery in Parliament, although there were not allowed to take notes!

Before the middle of the nineteenth century newspapers were not objective, but in America during and after the civil war objectivity and respect for the facts became the holy grail for newspapers.  Of course sensationalism never went away…

In the first half of the 20th century the number of newspapers decreased dramatically and the remaining newspapers were increasingly controlled by large corporations, which led to the criticism that newspapers were beginning to become monopolistic and monocular.  In the 60s a number of new smaller newspapers tried to buck that trend and create a new independent press.

From the second half of the 20th century, newspapers have began to feel the competiton from television and readership fell.  However newspaper have continued to play an important part.

problem

So now we’ve arrived at the end of the first decade of the 21st century and all of a sudden the newspaper is in big trouble.  So what’s happened?  Well, the internet happened.  It actually took everyone a little while to get used to the internet, which is why some of the major players like Rupert Murdoch have basically ignored the writing on the wall for the last 10 years but here we are, and very few people read newspapers any more.  Clay Shirky called it the ‘unthinkable’ scenario for the newspapers and described it like this: ‘The ability to share content wouldn’t shrink, it would grow. Walled gardens would prove unpopular. Digital advertising would reduce inefficiencies, and therefore profits. Dislike of micropayments would prevent widespread use. People would resist being educated to act against their own desires. Old habits of advertisers and readers would not transfer online. Even ferocious litigation would be inadequate to constrain massive, sustained law-breaking. (Prohibition redux.) Hardware and software vendors would not regard copyright holders as allies, nor would they regard customers as enemies. DRM’s requirement that the attacker be allowed to decode the content would be an insuperable flaw. And [...] suing people who love something so much they want to share it would piss them off’

So, what now?  There are people who have argued that we don’t really need newspapers anymore.  That’s clearly nonsense.  Now newspapers do a lot of things that others can do just as well or better online, like write about sports, horoscopes, recipes or fashion.  Writing about these kind of specialised interests with a distribution cost of near zero also means you can comfortably make a living from advertising if you do it right, like many professional bloggers do.  And if you can’t, bully for you, us news consumers get more, not less quality content around these subjects.  BUT Newspapers do one extremely important thing which no one else does which is investigative reporting.  Corporations, politicians, lobbyists, conglomerates, generals and individuals do stuff secretly or not so secretly that needs to be exposed, turned inside out, investigated and held to account.  We, as individuals don’t have the time to do that, just as we don’t have the time to bake bread or learn how to fix our car engines.  We need journalists like we need bakers and mechanics.  For the good of our civilisation we need them and we need them to be able to do their job full time and without compromise.

Most people actually agree on this.  So we’ve seen various suggestions to save the newspapers.  Rupert Murdoch wants to start charging us for news.  By suggesting this he’s not only ignoring all sorts of insights about how the internet works, but he’s even ignoring the fact that since the penny press even the newspaper world doesn’t work like this.  Newspapers don’t charge for content, they just charge for paper.  Advertisers pay for the content.

In his book ‘Free, The Future Of A Radical Price’, Chris Anderson showed that micro payments as an alternative to free don’t work because of how people’s brains are wired.  Paying even a little bit requires us to evaluate the value of what we’re paying for.  And if we perceive this value to be relatively low (relative to the free version, that is) then the process of evaluation itself is – well, just not worth it.

Others like Steve Coll, the Pulitzer prize winning journalist, thinks the solution is non profit newspapers, where newspapers become protected and publicly or philanthropically subsidised.  But this creates a greater independence and also a great distance from the reading public.  If you look at the penny press, the US civil war press and the 60s free press you can see that it is exactly when newspapers are closest to the ordinary public that they become most relevant and have the greatest impact on society.

What a lot of people, especially the industry itself is doing is taking the old business model and trying to translate that to a digital version of it when what we need is a business model that conforms to the new rules set by the internet.

solution

So what is are the most important aspects of the internet – what are the parameters within which the new business models must operate?  Tim Berners Lee (the inventor of the internet) at the recent Web 2.0 Summit said that the internet was always meant as a read/write space, and after the first 10 years of having a publishing internet we are now finally moving towards that read/write internet with blogs, twitter, photo sites, wikis and all the other services which allow people to create and share content, collectively described as web 2.0.

Another important aspect of the internet is that while it’s possible to make a lot of money on it you cannot usually do so by simply charging people, especially if your content can easily be reproduced.  Generally, you have to use either advertising to support free content or you use some version of the freemium model where you basically give everything away for free and only charge for specific extras

A third aspect of the internet is that people use it to connect with things they care about.  Through social networks they connect with their friends, through groups they connect with people who have the same hobbys or passions and through comments they connect with the people or subjects of blogs.  And people spend an extraordinary amount of time doing this.  This is one of the main features of the internet, and arguably the most important change from traditional media, is that the internet is a two way street.  People consume online, but they also contribute.  And increasingly they demand to be able to contribute.  Sharing, which is often seen as stealing, is in fact a form of contributing.  Someone likes something so much that they want to share it with others who might enjoy it too.  Likewise they want things to be shared back.  This goes into all sorts of fascinating ancient gift economy practices which are intrinsic to human interaction which I don’t have time to go into now.  But, the important thing is this: people on the internet do more than just consume, they share and they create.  They want to make an impact.

So how does this translate to the a new business model for the newspaper industry?  Actually I think it translates to something very simple and basic and stupid which has been sitting there throughout this whole fevered debate about walled gardens and micropayments and sharing and it is this: newspapers should allow their readers to DO something.

Throughout the evolution of the newspaper industry we have moved from simple messages to storytelling to social relevance to investigative reporting to objective reporting and now we have reached the point where newspapers can become tools for direct social and political change.  What does this mean?  Well the short answer is that time will tell exactly how this is going to work and different models will have to be tried by the newspapers.  But some examples I can think of are for instance when a politician gives his opinion on a subject you can respond whether or not you agree with this, and all these responses are aggregated by the newspaper and fed back to the politician, which means people are able to give feedback on politics almost real time.

It could mean that in addition to reporting on atrocities committed somewhere newspapers will also start reporting on local people helping the victims and when you read this report you can actually make a small donation to help those people.  This system already works with the PayPal donate buttons on various sites, only right now that button is not at the same place where the public is confronted with the news.  It would be relatively simple for newspapers to connect the report to the action to do something about it.  And this would mean that Google News from being the enemy suddenly becomes the friend of the newspaper because it helps share the story, which is the free bit, but then directs traffic back to the paper’s website if people feel passionate enough about the subject to want to help make a change.  And the paper can take a tiny percentage of all these charitable payments in exchange for the actual service they provide, which is a financial service.

And in this way the paper can help people take control of their own destiny, by voicing their opinions immediately to the decision makers, who would be pretty stupid top ignore these opinions.  It’s democracy 2.0!

And whilst I am not sure I want to make a micropayment to read a story about African child soldiers I am definately sure I want to make a micropayment to help African child soldiers.  Right now there are so many injustices around us that it can become almost paralysing.  You feel you just don’t know where to start.  Donate to a charity, first I have to find out which one, then set up a payment by logging in to my bank account or send in a form with my autograph on it.  So we’ll only do this for one or two major charities which we feel strongly about.  And for all these other things we read about in the newspapers, which make us feel angry and powerless and frustrated – we can’t do anything about them.  But that doesn’t need to be the case.  Newspapers should follow the natural flow of the internet and help people do something instead of just reading about it.  Newspapers can become the iTunes of – not of music but of changing the world.

objections & counterarguments

So what about the impartiality of the press, what about accountability.  Will I donate my micropayment if I can’t be sure how and if it is used over there in Africa.  Would not all sorts of corporate lobbyists try to change and skew the reporting so we are tricked into donating to the wrong thing or responding to a decoy political opinion.  Will newspapers not get bogged down in trying to keep track of all the organisations and individuals they’ve set up payments for.  And most important of all, will we all trust the newspapers enough to let them fulfill this role.

Well these are all legitimate and important questions, and they all need to be addressed.  I think that in accepting this new basis for a business model of not only reporting on events but allowing people to have an influence on the issues that are being reported on, the newspapers will have a whole new set of challenges to address.  In order to be trusted, they’ll have to become more open.  In order to be accountable, they’ll have to extend their creed of checks and balances from reporting the event to what happens afterwards.  In order to be effective they’ll have to work together and I think that major players will emerge and others will fall by the wayside.  In order to stay independent, they’ll have to be able to survive close scrutiny.

But in many ways these challenges are unavoidable whatever way the newspapers try to evolve.  They’re also not new, these same questions surround governmental organisations and other sources of power.  But in this case the accountability will have to be directly to the public instead of through all sorts of governmental organisations which in turn means that the public itself will be entrusted with more responsibility.

And this will backfire in some instances.  Abuses will happen, things will go wrong.  But at least we’ll be working towards a system of real public accountability and real personal responsibility.  At a personal level, we’ll all be able to make a difference, instead of leaving that up to the politicians or the major corporations.

challenge

So – I want to go back now to the quote by Thomas Jefferson I started with.  ‘The basis of our governments being the opinion of the people, the very first object should be to keep that right.  And were it left to me to decide whether we should have a government without newspapers or newspapers without a government, I should not hesitate to prefer the latter.’  In an age where people feel increasingly as if politics is no longer based on their opinions, it’s starting to feel as if Thomas Jefferson made an unbelievably insightful prediction back in 1787.

The time has perhaps come when the newspapers might be able to take over from the politicians, by putting the ability to change the world directly into the hands of the people.  The question is if the newspapers are up to that challenge.  To start with, they’ll have to look beyond their current business models and embrace the amazing opportunities the internet can give them.

Social shopping volgens Etsy.com

Etsy.com (een marktplaats voor zelfgemaakte producten) is een website om in de gaten te houden.  Om de volgende redenen is Etsy één van de ecommerce sites van de toekomst:

1. Etsy combineert een intuitieve en cleane user interface met een enorm gevoel voor stijl en esthetiek.  De site ziet er prachtig uit en is zeer makkelijk in gebruik.

2. In deze tijden van crisis gaat Etsy als een speer.  Volgens de sympathieke jonge oprichter Robert Kalin draaiden ze vorig jaar $100m omzet, en ze verdienen $1m per maand.  Ze hebben een slim businessmodel waarmee ze een bedrag per listing ontvangen en per sale, maar daarnaast een inkomstenstroom hebben door hun eigen advertentienetwerk van featured items.

3. Etsy weet hoe je aan vrouwen moet verkopen.  97% van Etsy-klanten zijn vrouw.  Wat betekent dit?  Onder andere veel sociale features, featured items, niet opdringerige cross-sell en natuurlijk veel esthetische, aantrekkelijke producten waaronder heel veel sieraden.

4. Etsy heeft als een van de weinige webwinkels door hoe je in een webshop geinspireerd kan worden.  Gewoon kan rondneuzen, zonder dat je op zoek bent naar iets.  Niet zoeken, niet filteren, maar iets ‘tegenkomen’.  Etsy maakt het mogelijk om je op een website te voelen alsof je een aantrekkelijk ingerichte winkel binnenwandelt samen met je vriendin, en gewoon gaat rondkijken.  Dit heeft de site bereikt door onder andere alternatieve ingangen de catalogus in te bieden.  Hierbij druisen ze bewust in tegen het usabilityprincipe dat de klant moet weten wat zij te zien krijgt voor ze op een link klikt.  Het niet weten, het onverwachte, gewoon een bepaalde richting op dwalen is bij deze manier van shoppen juist het leuke.

5. Etsy is een schoolvoorbeeld van een succesvolle social shopping site, een groeiende trend binnen ecommerce.  Etsy staat op nummer 1 bij social shopping site Kaboodle en heeft zelf ook een aantal mooie social shopping features zoals de ‘Treasury‘.

Je zou zeggen: een kleine stap dan naar een feature om samen met een vriend(in) live over de site heen te ‘wandelen’.  Een soort ‘invite a friend’ meets chat meets remote desktop, om gezellig tijdens de lunch samen te shoppen.  Zoiets bestaat bij mijn weten nog niet echt, al zijn er wel een paar dingen die er op lijken.  Co-browsing is meestal een tool voor site-eigenaars om live mee te kijken met een bezoeker en hulp te bieden.  ‘Swarming’ een fenomeen dat al langer bestaat maar nog niet echt van de grond lijkt te komen maakt het mogelijk om met andere sitebezoekers te chatten, maar de enigzins onhandige (in mijn ogen) implementatie van een bedrijf als Eyebees slaat de plank van het samen shoppen mis door iedereen ongewild onderdeel van het social shopping experiment te maken.  De gein is juist dat je zelf bepaalt en afspreekt om samen te gaan shoppen, net als in het echte leven.

Tot op heden was browsen op het internet misschien nog een te individualistisch tijdverdrijf maar sinds internet steeds meer alomtegenwoordig is door snel internet op je mobiele telefoon is de tijd volgens mij rijp voor de volgende fase van het online shoppen: samen, zonder doel geinspireerd raken door leuke en relevante content.  En Etsy is vast een van de eersten die er werk van gaat maken.

De App store als universele mobiele betaalmethode?

credit: Liutao

De iPhone heeft browsen op je mobiele telefoon voor het eerst mogelijk gemaakt.  Niet alleen sites die geoptimaliseerd zijn voor het kleinere scherm, maar ook ‘gewone’ websites zijn dankzij de revolutionaire in- en uitzoominterface gemakkelijk te gebruiken op de iPhone.  Maar niet alle features van websites zijn hiermee binnen handbereik.  Hoewel het in theorie mogelijk is om met je iphone online te bestellen gebeurt het nog weinig.  Het enige wat massaal gekocht wordt via de iphone is applicaties van de App store.  En waarom niet: als je een keer een account hebt aangemaakt en je credit card gegevens hebt achtergelaten kun je daarna simpel een applicatie aanschaffen door de ‘Koop nu’ knop in te drukken en je te identificeren met je iTunes wachtwoord.

Maar wacht eens even, is dit niet meteen het perfecte model voor aankopen betalen met je mobieltje?  Zowel online als offline zou je via de app store producten kunnen bestellen en betalen door met je wachtwoord het bedrag van je credit card af te laten schrijven.  Even klikken op de ‘betaal via App store’ button, of in de winkel de barcode van het product inscannen, wachtwoord invullen en je hebt betaald.  Apple hoeft alleen een bevestigingsprocedure toe te voegen om de verkoper te laten weten dat de credit card is belast met het bedrag en daarvoor een kleine bijdrage te rekenen.  Voila, een simpel betaalmodel voor de klant en een nieuwe miljardeninkomstenstroom voor Apple.

Reken er maar op dat ze dit in Cupertino al lang zelf verzonnen hebben.  Er is immers een fantastisch precedent: met de iPod en iTunes heeft Apple al bewezen door een slimme combinatie van hardware en software het grootste gedeelte van de muziek- en film downloadmarkt naar zich toe te kunnen trekken.  Ze zullen de kans niet laten liggen om met de App store de heilige graal van mobile commerce te claimen.

Nee, wat er ook met Jobs’ gezondheid gebeurt, met Apple komt het voorlopig wel goed.

Google maps is de nieuwe user interface

credit: Larsz

De uitdaging voor elke user experience designer is om de interface zo te ontwerpen dat de gebruiker direct begrijpt wat ze moet doen.  Gelukkig heb je altijd nog objecten uit de ‘echte wereld’ waarop je je ontwerp kan baseren.

Voorbeeld: als je een gebruiker een expliciete actie wil laten ondernemen, gebruik je een plaaatje van een knop.  Iedereen weet dat als je op een knop drukt dat er dan wat gebeurt.  Als je informatie wil rangschikken gebruik je tabs, want die kennen we al van onze multomapjes op de lagere school.  Dropdownmenu’s komen dan weer niet direct voort uit bestaande objecten maar uit desktop applicaties, waarbij je bovenin een rijtje opties hebt waarop je kan klikken om de sub-opties te tonen.  De vroegste desktopapplicaties waren hierop al gebaseerd, net als de eerste versies van het Macintosh operating system dus gebruikers kenden het concept en designers konden hierop voortborduren.

Dit voortborduren op bestaande conventies is een van de belangrijkste uitgangspunten voor iedere user experience designer, en tegelijkertijd is het een constante uitdaging: hoe innoveer je, hoe voeg je steeds weer nieuwe functionaliteiten toe als je altijd maar rekening moet houden met wat mensen al kennen, met wat al bestaat?  Nou, je mag best een nieuw object uit de echte wereld virtueel maken en als uitgangspunt gebruiken voor interactie online.  Google maps, creatief toegepast, wordt op deze manier zoveel meer dan alleen een online landkaart.

Google maps is door de herkenbare vorm en de bestaande conventies die gehanteerd worden een intuitieve manier om om te gaan met alle vormen van location-based data.  En locatie is de meest directe link tussen de abstracte, virtuele wereld van het internet en de directe realiteit van de gebruiker.  Als jouw klant wil weten waar de dichtsbijzijnde winkel zich bevindt schotelde je haar vroeger een saai formuliertje voor met een postcode veld (wat ze niet altijd in wilde vullen omdat ze die info niet per se vrij wil geven) waarna de computer vervolgens bepaalde welke winkel het dichtste bij was.  Google maps is tegenwoordig een veel beter alternatief.  Al je winkels kun je als ‘pins’ (zie foto) in de kaart van Nederland tonen en de gebruiker kan zelf bepalen of ze naar de winkel twee dorpen verderop wil gaan, of dat er in de stad bij haar werk om de hoek toevallig ook een filiaal zit.

En sinds in steeds meer mobieltjes een GPS-chip zit is er nog een extra dimensie bijgekomen: niet alleen weet de gebruiker waar de online resource zich bevindt, de internet-resource weet ook waar de gebruiker zich bevindt!  Als winkel kun je jouw klant dus een seintje geven als ze dichtbij jouw fysieke locatie zit.  De sky is de limit: combineer deze ‘location awareness’ met sociale features en reviews (zoals het web- en mobiele platform Whrrl doet) en je begint te zien wat een krachtige ecommerce/social marketing tools mogelijk worden door deze nieuwe digitale toepassing van de aloude landkaart.

Het mooiste van alles: Google maakt haar extreem krachtige webapplicatie volledig gratis beschikbaar via de Google maps API, en zelfs gebruikers zonder enige programmeerkennis kunnen custom kaarten aanmaken en deze met een simpele embed-code in hun eigen website plakken.  En Google maps is niet de enige resource, Yahoo’s Fire Eagle geeft bloggers de kans om hun locatie automatisch op hun blog te tonen (natuurlijk zijn er ook hier veel meer toepassingen te verzinnen) en Nokia gebruikt haar maps applicatie onder andere om de beweging van bepaalde groepen gebruikers te vertalen naar applicaties (bijvoorbeeld door file-informatie te herleiden op basis van de gemiddelde snelheid van automobilisten met een Nokia telefoon op zak).  Apple tenslotte, misschien wel een van de belangrijkste aanjagers van de integratie van GPS en web door beiden op een geniale manier te gebruiken in de revolutionaire iPhone geeft retailers via de App store de kans om op een nieuwe manier contact te leggen met hun gebruikers.

Ik heb een paar weekjes niet geblogd, maar ik begin het nieuwe jaar met fris met een stevige voorspelling: 2009 wordt het jaar waarin het internet door een combinatie van (o.a.) Google maps, GPS en location based services eindelijk ‘voet aan de grond krijgt’.  Letterlijk dan.

1 miljoen met Twitter verdienen?

Ik durf het bijna niet toe te geven, maar ik gebruik Twitter eigenlijk niet.  Als rechtgeaarde internet freak en innovatie-nerd zou ik zo langzamerhand wel moeten begrijpen waar alle fuss over gaat, en ergens doe ik dat ook wel, maar voor mij is het gewoon (nog) niet weggelegd.  Twitter gebruiken staat en valt natuurlijk met het aantal vrienden en bekenden die Twitter ook gebruiken, en dat zijn er bij mij te weinig.

Desalniettemin is Twitter een tool voor bedrijven om rekening mee te houden, ondanks het eindeloze geklaag over het gebrek aan verdiencapaciteit van de micro-blogging gigant.  Dus: hoe verdien je een miljoen aan Twitter?

Volgens dit artikel van internetnews.com heeft Dell dit bedrag verdiend in het afgelopen jaar door klanten via ‘tweets’ op de hoogte te houden van de laatste aanbiedingen.  Het mooie van Twitter is dat je mensen die daar behoefte aan hebben simpel en snel op de hoogte kan houden van je aanbiedingen, zonder de ‘inbox impact’ van een email nieuwsbrief.

Maar het communiceren van jouw bedrijfsnieuws of aanbiedingen is maar het begin van de toegevoegde waarde van Twitter voor je business.  Guy Kawasaki geeft tips op zijn blog hoe je Twitter kan gebruiken om feedback te krijgen op je producten en diensten.  Door de search functionaliteit van Twitter of tools als Tweetdeck of Twilert te gebruiken kun je jouw eigen bedrijfsnaam opzoeken om te zien wat mensen over je tweeten.  Vervolgens kun je deze informatie gebruiken om actie te ondernemen en jouw product of dienst te verbeteren.  Een gratis tool voor klantfeedback!  Zelfs al verdien je geen miljoen dit jaar met Twitter, je kunt er in ieder geval mee besparen…

Wat te doen met een klant die klaar is

credit: Peter Kaminski

De meest ondergewaardeerde pagina van de checkout verdient zijn eigen post: de bestelbevestigingspagina.  Behalve de bestelbevestiging te laten zien en uitprinten kun je hier veel meer kwijt.  Per slot van rekening staat de klant hier in een wak: ze is net klaar met bestellen en heeft geen directe taak.  Suggesties om hier te tonen:

1. Nieuwsbriefinschrijving.  Hoe graag je ook zou willen, opt-out (mensen een vinkje laten wéghalen als ze geen nieuwsbrief willen) is niet meer van deze tijd.  Gebruikers zullen actief moeten kiezen voor je nieuwsbrief.  Je hebt ze die optie al geboden bij het invullen van de adresgegevens, maar ze hebben misschien nog geen vinkje gezet.  Geef ze dan nogmaals de mogelijkheid, maar nu kun je wat meer verleiding toepassen zonder dat dit afleidt van de besteltaak.  Noem de voordelen en geef een voorbeeld van hoe de nieuwsbrief eruit ziet.

2. Kassakoopjes.  Waarom je cross sell beperken tot vóór de checkout?  De bestelling is net geplaatst, als het technisch mogelijk is is dit een uitgelzen kans om er met 1 druk op de knop nog een paar kleine artikelen aan toe te voegen, zolang dit je bezorgkosten of credit check/fraudemodule maar niet beïnvloedt.

3. Links naar veelbezochte pagina’s.  Een link naar de homepage is niet genoeg.  Probeer te vermijden dat je klant de site verlaat door een aantal links naar goedbezochte en interessante pagina’s binnen de site te bieden.

4. Registratie. Steeds meer sites, vooral in de US staan klanten toe een bestelling te plaatsen zonder een account aan te maken.  Dit kan een goede manier zijn om een drempel weg te nemen zodat de klant een bestelling plaatst.  Maar eigenlijk wil je die klant juist wel laten inschrijven.  Geef op je bevestigingspagina de mogelijkheid om door simpelweg een wachtwoord toe te voegen alsnog een ingeschreven gebruiker van je klant te maken.  Waarom zou ze dit doen?  Omdat ze dan haar bestelling kan volgen via de account pagina!  Zeg daar maar eens nee tegen…

De ideale checkout?

credit: FlyGuy92586

Niemand weet hoe de ideale checkout eruit ziet.

Het probleem is dat het enorm riskant is om met je checkout te gaan rotzooien, omdat je je geen fouten kan permitteren in dit cruciale proces.  Daarom loopt in feite iedereen achter elkaar aan, en dat is begrijpelijk.  Best practices volgen is een goede manier om je gebruiker niet voor onverwachte verassingen te zetten.  Hieronder volgen een paar tips uit het best practice handboek, en daarna waag ik me aan een voorstel voor een alternatieve checkout flow.  Voor wie het aandurft.

1. Verwijder de site navigatie.  De checkout moet opgezet zijn als een fuik.  Niets mag de gebruiker afleiden van zijn taak. Upsell doe je op de productpagina, cross sell op de productpagina en in de basket, maar zodra de gebruiker aan het afrekenen is wil je haar nergens anders meer naartoe sturen, zelfs niet naar meer producten om mee te bestellen.

2. Creëer een aparte navigatie voor de checkout waarin je de stappen toont die de gebruiker moet doorlopen.  Hierdoor geef je focus en duidelijkheid over het proces.  Gebruikers kunnen deze navigatie niet gebruiken om stappen over te slaan, wel om terug te gaan om iets te wijzigen wat ze al hebben ingevuld.

3. Gebruik zo weinig mogelijk velden.  Probeer een balans te vinden tussen informatie die je nodig hebt om de bestelling af te kunnen ronden, zoals adresgegevens en informatie die je graag zou willen hebben om te kunnen segmenteren voor je marketing doeleinden, zoals geboortedatum.

4. Respecteer privacy. Als je mensen om gegevens vraagt die ze niet zo graag weggeven, zoals een telefoonnummer, geef dan in ieder geval een goede reden (‘zodat we u kunnen bellen als er onverhoopt een vertraging optreedt’).  Geef een link naar je privacy policy, maar toon een popup, link niet naar een aparte pagina.

5. Stel de gebruiker gerust en verwijder FUDD’s (Fears, Uncertainties, Doubts & Dealbreakers).  Toon direct bezorginformatie en -kosten (liefst al vóór ze in de checkout komen maar soms is dat niet mogelijk omdat je nog niet weet waarheen het verzonden moet worden, in dat geval geef een indicatie).  Geef duidelijk aan dat de betaalomgeving beveiligd is, toon de betaalmogelijkheden vroeg in het proces en laat zien van welke keurmerken en organisaties je lid bent.

Een alternatieve checkout flow?

De meeste bestelprocessen hebben de volgende volgorde (als je voor het eerst bestelt):

- inloggen of nieuwe gebruiker keuze

- factuuradres

- email (met optionele nieuwsbriefinschrijving) en wachtwoord

- bezorgadres

- (cadeau)verpakking en bezorgmethode

- betaalmethode

- bestelbevestiging

Ik denk dat het intuitiever kan door de volgorde om te gooien:

- emailadres met of zonder wachtwoord (zoals de geniale login van Amazon)

- bezorgadres plus (cadeau)verpakkingsopties

- betaalmethode en factuuradres (indien afwijkend)

Op die manier groepeer je de taken logischer: waar wil ik het heen laten bezorgen en hoe, en hoe wil ik betalen.

Waarom veel online marketing campagnes niet genoeg opleveren

credit: TheTruthAbout

Google adword clicks zijn niet goedkoop, gemeten naar het aantal gekwalificeerde bezoekers.  Dus als je iemand op je site krijgt die specifiek op zoek is naar de boodschap die je haar gaf, waarom zou je die boodschap dan verstoppen.

Hier zijn wat gouden tips voor landingspagina’s:

- Zorg dat de headline op de pagina precies hetzelfde is als de tekst van de marketinguiting. Je bezoeker komt van een andere site en heeft alleen jouw tekst als houvast.  Zorg dat ze die direct herkent en kan volgen naar een actie.

- Wat betreft de tekst van je banner of adword: hou het kort, appeleer aan een directe wens van de bezoeker of stel een prikkelende vraag.  Als je moet kiezen tussen een mooie marketingtekst en het simpele benoemen van je aanbieding, doe het laatste.  Sterker nog, doe dat altijd…

- Test je boodschap.  Dat betekent dat je op je landingspagina de headline ook moet kunnen veranderen zodat ze hetzelfde blijven, dus zorg ervoor dat de headline niet onderdeel is van een grafische uiting.  Designers gaan protesteren als je ze vraagt het elke keer aan te passen (ik weet het, ik was er ook een).  It ain’t worth the hassle

- Zorg dat je product boven de page fold staat.  Scrollen is op zich niet erg.  Maar op een landingspagina hoort alleen gerelateerde content en de footer eventueel onder de page fold te staan.  Het product of de aanbieding die je adverteert is de hoofdboodschap dus zorg dat die onmiddelijk te zien is in plaats van een drukke header of veel tekst.

- Zorg dat je call-to-action boven de page fold staat.  Als de bezoeker gevonden heeft wat ze zoekt moet ze meteen een actie kunnen ondernemen.  Dit is meestal de Bestel nu button, maar dat hoeft niet.  Als je bijvoorbeeld een product met een hoge aanschafwaarde aanbiedt, kan het zijn dat je klanten verder wil inspireren in de richting van een aankoop.  Slechts € 250,- Bestel nu! werkt niet voor iedereen die koud één klik uit een Google search komt.

- Appeleer aan je doelgroep.  Verschillende mensen reageren verschillend op een boodschap.  Sommigen worden overtuigd door specificaties, sommigen door prijs.  Sommigen reageren op emotionele, anderen op kwantitatieve boodschappen.  Analyseer je product, je doelgroep en test verschillende benaderingen.  Als je niet alles in 1 uiting kwijt kan, hou hem dan toch kort en maak een tweede waar andere voordelen benadrukt worden.  Link naar twee versies van je landingspagina.

Tenslotte, vergeet niet dat mensen die Google gebruiken aan het zoeken zijn, en dus in een orientatiefase zitten.  Het gaat erom de balans te vinden tussen een overtuigende boodschap en een geloofwaardige call-to-action.  Jouw marketing uiting is een kier in een deur, als je klanten de deur openduwen moeten ze meteen naar binnen willen stappen!

2 manieren om snel een webshop te demo-en

credit: /kallu

Paper prototyping

Om snel een concept uit te kunnen werken is het mooi dat paper prototyping uitgevonden is.  Niet in de laatste plaats omdat het een veel coolere naam is dan ‘tekenen en uitknippen’.  Paper protyping stelt de interaction designer in staat om snel een concept te demonsteren aan collega’s of zelfs direct aan een klant zonder dat iedereen meteen wordt afgeleid door een design.

Waarom paper prototyping?

Door met potlood en een zwarte pen snel de pagina’s te tekenen heb je in een mum van tijd een idee op papier.  Net als op een computer wil je natuurlijk kunnen cut en pasten, en door de elementen uit te knippen kun je navigatie en andere zaken hergebruiken, individuele pagina’s op elkaar leggen in de goede volgorde en complexe ajaxinteracties simuleren met een simpel knipseltje.

Vorige week moesten we voor een klant in een paar dagen een proof-of-concept neerzetten en om snel buy-in voor het concept te krijgen was een paper prototype de ideale manier om direct visueel het concept te tonen.

handig voor: demonstratie van concept, snel richting geven aan het project

Rapid prototyping

Rapid prototyping is de code-variant van paper prototyping.  Door snel een aantal pagina’s met elkaar te linken en wat eenvoudige front-end code te gebruiken kun je zonder een back-end demonstreren hoe de applicatie of website gaat werken.

Waarom rapid prototyping?

Tools als Axure staan interaction designers toe om wireframes vrij eenvoudig interactief te maken zodat de klant kan zien hoe de site werkt.  Rapid prototypes zijn zelfs voor eerste usabilitytests te gebruiken voordat de ontwikkeling van de site werkelijk begint.

handig voor: betrokkenheid en controle bij de ontwikkeling van het interactie ontwerp.  Usability tests in een vroeg stadium voor de applicatie is gebouwd.